آخرین مطالب
امکانات وب
یک راست منّیں واجھے ءَ چتوریں دلدوستیں گپّے جتگ کہ پہ مردم ءَ اَنچوش کہ ساہ ءِ زیرگ ھژدری اِنت ھمے رنگ ءَ زبان پہ اِے ساھدار ءَ ھژدر (لازم) اِنت البت ساہ ءِ بستار سر ءِ کار اِنت۔
مردم مردم اِنت ھر ساھدارے ءَ بے ساہ ءِ زیرگ ءَ نہ بیت کہ گوں ھمے ”ساہ“ ءِ جِند ءَ آئی ءِ جند ءِ نام ”ساھدار“ ھمگرنچ اِنت۔ ھمے ساھداراں ھم چوکہ مردم ءَ چہ ساہ ءِ زیرگ ءَ دومی مستریں چیز ”توار“ اِنت کہ ایشی ءِ پکداری ھم پہ ایشاں چوکہ مردم ءَ ھژدری اِنت۔ پرچاکہ ھمے گنگداریں ساھداراں ھم پہ وتی باھندانی درانگاز کنگ ءَ یک آواز ءُ توارے پکار بیت کہ گوں ھمے توار ءَ آ وتی دَرد ءُ تورشت، زھر ءُ ھژم، وشی ءُ شادمانی ءُ دگہ ھررنگیں باھنداں در ءَ کُرت کن اَنت۔ یک انچیں گوشتنے کہ ۱۰۰ ھزاراں رند ءَ بلکیں چد ءُ گیش ھزار ھزاراں رند گوشگ بوتگ اگاں کسے آئی ءَ پد ءَ ترند پرتر بہ کنت ءُ بگوش اِیت آ سک بے تام ءُ بے پکار بیت بلے ھرچ رنگ ءَ اِے گوشتن ءَ من یک برے پد ءَ گوشاں کہ ”مردم ھما ساھدار اِنت کہ گپ جَت کنت“ بزاں ”گچینیں ساھدار“ اِنت۔
اِے نام ھم اِے زانتکاراں ساھدار ءَ پہ وت ءَ وت نام گپت کرتگ، بزاں وتی جند اِے گپ چہ بُن ءَ ھم راست بیت پرچاکہ مردم ءِ بنگش ءِ زندمانی ھم چو کہ اِے دگہ گنگدامیں ساھدارانی زندمانی ءَ انت۔
انچوش کہ رستر مرگ ءُ دلوت ءِ چُک چہ کسانی ءَ بزاں چہ زانت ءُ سما ءِ سیمسراں رسگ ءَ ساری وتی دَرد ءُ دور ءُ وشی ءُ دل نوشی ءِ درانگاز کنگ ءَ لھتیں گچینی توار ءُ آواز کش انت۔
ھمے رنگ ءَ مردم ءِ چُک ھم چہ ساھدارانی چُکّاں جتائیں رھبندے نہ دار اِیت۔ مردم ءِ چک وتی وشی ءُ نوشی ءِ سھرا کنگ ءَ کندگ ءُ گریوگ ءَ تواراں کارمرز کنت ھمے رنگ ءَ یک پشی ءِ چُکے ھم شُد یا کہ دگہ پکاریں سمایے ءِ سھرا کنگ ءَ دردناک یاکہ وشی ءِ پدرا کنگ ءَ لھم ءُ پُردردیں توارے درشان کنت۔ اِے بنگیجی توار بے جیڑہ ءَ چہ مستریں ارواہ ءِ جند ءِ مھربانی رھدربری انت۔ چہ ایشی ءَ رند آ وتی مات ءِ توار ءُ آواز ءَ اِشکنت ءُ آیانی گیگان کنگ ءَ بنگیج کنت۔
ھمے رنگ ءَ مردم ءِ چُک ھم دیمتر ءَ چہ ساہ ءُ ارواہ ءُ ابدم ءِ نیمگ ءَ داتگیں زانت ءُ توان ءِ بستار ءُ کمک ءُ رھدربری ءَ کم کم ءَ گپ جنگ بنگیج کنت۔
چیزے مردمانی دشمنی ایش اِنت کہ مردم ءِ چکّ ءِ گپ جنگ دربرگ ءِ مستریں نیمون آئی ءِ مات ءُ پِت اَنت۔ ءُ ھمیشانی لوٹ ءُ جُھد ءِ پد ءَ اِے کار سرجم بیت، بلے من اِے دشمنی ءِ منوک نیاں البتہ ابوالکلام آزاد ءِ گوشتن ءَ مردم یا دگہ ساھدار ءِ چک چہ پیداک بیگ ءَ رند انچوش کہ ساہ زیرگ زانت ھمے رنگ ءَ مات ءِ گور ءِ مچگ ءَ ھم آ وت زانت۔
اگاں چوش نہ اِنت گڑا مات ءِ مستریں جُھد ءُ وس تاں ھمد ءَ کُٹ اِیت کہ وتی گور ءَ پہ زُور چُکّ ءِ دپ ءَ گوازین اِیت۔ بلے ھمے نُنک ءَ اِے گپّ ءَ اے کار ءَ کے سوج دات کنت کہ اے گور ءَ چوش پہ چُوش۔ پد ءَ دلوت ءُ رسترانی چُک انچوش بزرگ اَنت کہ آیاں مات ءِ جوجک یا گودان ھم وت شوھاز کنگی ءُ درگیجگی انت پمیشکا اِے منّگ لوٹ اِیت کہ گنگدامانی بے زانت ءُ بے سمائیں چُکاں یک نہ دیستگ ءُ درنگیبی زوراوری یے الم ءَ رھدربری کنت۔
چوش ھم من زاناں کہ باز مردم اِے گپ ءِ منوگر نہ انت بلے منی وتی جند ءِ منوگری اِیش اِنت کہ اگاں یک مردمی چُکے ءَ پھک تھنا یک جاھے بند کنگ بہ بیت آ کہ مستر بیان بیت وتی باھندانی درانگاز کنگ ءَ چیزے توار ءُ آواز چہ دپ ءَ الّم ءَ در کنت کہ اِے آواز ءُ توار ءِ کشگ ءُ راہ ءِ روگ ءِ دربرگ ءِ اگدہ دار ھم ھما ابدی زوراک ءِ رھدربری اَنت۔ آ دگہ گپے کہ آئی ءِ گپاں کس سرپد بوت نہ کنت۔
دو سے ماہ یاکہ چہ ایشی ءَ ھم پیسر چہ چُک ءِ دپ ءَ ”م گّو، گون، گاؤں، ماں، ماؤں، با، گاں اوں“ ءِ رنگیں توارے بے گچہ ءَ درکاینت۔ اِے توار یا کہ ھمے رنگیں دگہ توار چہ مردم ءِ چُک ءَ ابید دگہ سھدار ءِ چُکّ ءِ دپ ءَ در آتک نہ کن اَنت۔
مردم ءُ دگہ گنگدامانی دپ ءِ بُرّ ءُ ڈول ءُ ایشانی للک ءِ تراش ءُ بُر یک نہ انت۔ شادی ءِ دپ ءُ زبان ءِ برّ کمیں گوں مردم ءَ دپ وارت، پمیشکا چہ آئی ءِ دپ ءَ ”ھو ھو“ یا ”کوکو“ یا ھمے رنگیں دگہ توار اِشکنگ بنت۔
چد ءُ رند پنچ شش ماہ ءَ رند بے سمائی آئی دپ ءَ ”امں“، با آ، بابا، ماں“ ءِ گال در آیگ بنگیج بنت۔ بلے من اِے گالانی گوشگ ءَ ھم ھما مستریں ارواہ ءِ رھدربری ءِ آسر گوشاں پرچاکہ اِے ھند ءَ ھم نُنک چوش زانت کار نہ اِنت کہ دگرے ءِ گوشتگیں یا سوج داتگیں گالاں چوکہ شاگردے ءَ گوشت بہ کنت۔ اِے راست اِنت کہ نی آ گالاں چہ جوانی ءَ اشِکنت ءُ ھر آواز ءُ توارے ءَ پہ جوانی دلگوش انت بلے ھمے گالاں چہ آئی ءِ دپ ءَ درکناینگ ءِ وس ءُ جوازت نہ آئی ءِ مات ءَ ھست نہ پِت ءَ اِے کُلیں مھربانی ءُ رھدربری ھما مستریں استاد ءِ جندئیگ اَنت۔
چوناھا اِے مزنیں گپدرجنی یے لوٹ اِیت۔ پرچاکہ دنیا ءِ گیشتریں زانتکار ھما دومی سما راہ ءِ منوگر اَنت ءُ آ آیاں وتی منّ ءَ کرداری کُتہ کاری ھم زرتگ۔ جوان اَت کہ گپدرجنی سرجم کنگ بوتیں بلے مئے کتاب ءِ نام ءُ آئی در ءُ بھرانی مراد وت دگہ مستریں سیمسر ءُ آپسراں راھگول انت پمیشکا ایشی ءِ بارہ ءَ گپ اشکند رد کنگ ءُ وتی جند ءِ سرگال ءَ دلگوش کنگ جوان تر اِنت۔
زبان ءِ بنگیج ءُ ردوم ءِ چوناہ ءَ زبانزانت کار پیسر ءَ بازیں دگہ دگہ رنگ ءُ وڑیں وشمنی ءُ رندگیری ءُ رھشونی نام گپتیں رھبندانی منوگر بوتگ اَنت بلے انّوں اِے گْواچن ھم سھرا ءُ پدرا بوتگ کہ زبان ءَ گوں مردم ءِ زندمانی ءِ ھر یک چیزے ءَ ھما رنگیں ھمگرنچی ءُ سیادی ھست انچوش کہ مردم ءِ زندمانی ءِ اِے دگہ پکار ءُ ھژدری چیزاں انت۔
ھما زمانگ ءَ کہ مردم چوکہ دگہ رستر ءُ دلوتاں یک گچینی تھنائیں زندمانی یے ءَ ھیلاک بوتگ (چوناھیگا گنگدامانی تہ ءَ تھنائیں زندماں سکّ کمّ انت ءُ یکجائیں زند بودالبار انت) گڑا آ زمانگ ءِ مردم ءَ ھم چوکہ دگہ گنگداماں دگہ دگہ پکار ءِ دمان ءَ لھتیں دگہ دگہ توار در کرتگ بلے چہ اِے گواچن ءَ کس نہ منوک نہ اِنت۔ کہ اِے تھنائی پھکیں تھنائی یے نہ بوتگ پرچاکہ جُتک ھمراھی ءَ ابید دگہ ھچ راھے نیست۔ پد ءَ اِے گپ ءَ ھرکس من اِیت کہ مردم ءِ دپ ءُ زبان ءِ بُر ءُ ڈول ءِ سبب ءَ آ ھرچ رنگیں آواز ءُ توار پہ آسانی در کرت کنت۔ پمشیکا اِے جُتک یا دو ءُ ھم نند ءُ ھمراھیں باھندانی درانگاز کنگ ءُ یک دگر ءَ چہ ھمے مُزد ءُ باھنداں سرپد کنگ پہ وتی زانت ءُ سما ءَ دگہ دگہ رنگیں آواز ءُ توار کشگ بنگیج کرت۔
مردم ءِ تہ ءَ زانتکاری ھست پمیشکا آئی ءَ پہ وتی کار گزاری ءُ وتی جند ءِ دل ءُ مردانی سھرا کنگ ءَ چہ وتی دگہ دگہ آواز ءُ تواراں کار گرگ بنگیج کرت ءُ ھمے دگہ دگہ رنگیں توار کہ مرچی ما ایشاں گال (لبز) گوشیں نامینگ بوت اَنت۔ آ اِے رنگ ءَ کہ پہ ھر چیزے یا کارے ءَ آوازے جوڑ کنان بوت اَنت۔ بزاں ھر کار ءُ ھر چیزے ءَ کہ آیاں پکار بوتگ یک گالت گوشان ءُ منینان اش کرت کہ ھم دیمتر ءَ نامگال، کارگال جوڑ بوت اَنت۔
ما را در سایت دکترمحمدانوربجارزهی دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 59